Przebywając w Królewcu uczestniczył w sesjach rezydujących przy królu Stanisławie, był zwolennikiem konfederacji dzikowskiej. Dnia 30 lipca 1735 podpisał manifest przeciw zwołaniu sejmu pacyfikacyjnego przez stronnictwo saskie. Swój pobyt wykorzystał nadto dla korzystnych transakcji majątkowych. Udzielał pożyczek przebywającym w Królewcu magnatom, a w zamian brał w zastaw ich dobra. Przy Leszczyńskim wytrwał do roku następnego. W towarzystwie woj. lubelskiego Jana Tarły udał się do Warszawy i 8 lutego 1736 na prywatnej audiencji uznał Augusta III, a następnie na sejmie pacyfikacyjnym tego roku podpisał dyplomy elekcji.
10 lipca 1737 roku podpisał we Wschowie konkordat ze Stolicą ApostolskąVetera monumenta Poloniae et Lithuaniae gentiumque finitimarum historiam illustrantia maximam partem nondum edita ex tabulariis Vaticanis, deprompta collecta ac serie chronologica disposita. T. 4, Ab Innocentio PP. XII usque ad Pium PP. VI 1697-1775.P.1-2, wydał Augustyn Theiner, Rzym 1864, s. 127.. W kwietniu 1737 roku, zachęcał starostę mereckiego Antoniego Sapiehę do przybicia na początek Trybunału do Wilna, aby przeciwstawić się obsadzeniu urzędu pisarza ziemskiego wileński przez hetmana Wiśniowieckiego, „żeby jakowego nie posadził bałwana, przez co by zawód cała prowincja miała”.