Wnętrze i wyposażenieKs. Stefan Kośnik, Wspomnienia, w: Domine ego servus Tuus, Księga pamiątkowa z okazji 50-lecia kapłaństwa ks. oficjała dr. Stefana Kośnika, Warszawa 2009, s. 44-45. ISBN: 978-83-7257-381-0. Świątynia jest trójnawowa z transeptem i ośmioboczną kopułą osadzoną nad skrzyżowaniem naw. Elewację frontową uzupełniają dwie dzwonnice. Bryła jest spójna lecz znacząco różna od przedwojennej, głównie ze względu na konieczność adaptacji do powojennych realiów urbanistycznych i architektonicznych.
We wnętrzu znajdują się: barokowo‑rokokowe ołtarze – główny pochodzący z około 1900 roku autorstwa Jerzego Wernera, mocno uszkodzony podczas powstania, oraz ołtarze boczne; dawne elementy, które przetrwały zniszczenia wojenne: figura św. Franciszka z Asyżu, obrazy Matki Bożej Częstochowskiej i Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz rzeźba „Anioła Smutku–Śmierci”; zawieszony nad prezbiterium zabytkowy krzyż z XVI w.