Gdy gotowy scenariusz przedstawiono zespołowi produkcyjnemu Šebor-Bor, początkowo został on zatwierdzony. Jednak wkrótce potem szef działu scenariuszy uznał go za najnudniejszą rzecz, jaką czytał od lat, i nalegał, by Forman nie kontynuował projektu, gdyż zrujnowałby on dobrą reputację, którą reżyser zyskał dzięki Czarnemu Piotrusowi. Według słów Formana: „Powiedział mi, że film nie jest wystarczająco artystyczny, ale z drugiej strony nie ma też wystarczającego potencjału komercyjnego. Miał obrazić i zirytować publiczność, ponieważ wyśmiewał zwykłego człowieka, który poczułby się nim zniesmaczony”. Mimo tego sprzeciwu Vlastimil Harnach, szef studia, zatwierdził produkcję filmu. Było to częściowo spowodowane polityczną i kulturową odwilżą w Czechosłowacji, podczas której decydenci starali się unikać pozorów jawnej ingerencji administracyjnej w proces twórczy.
Obsada Forman i jego współpracownicy trzymali się strategii obsadzania amatorów i jak najczęstszego wykorzystywania improwizowanych dialogów. Większość aktorów wybrano spośród krewnych, przyjaciół i znajomych Formana i jego ekipy.