W 1684 wstawiono ambonę zamówioną w Lubece.
Pod koniec stulecia w północno-zachodnim narożniku kaplicy wielkiej urządzono salę konsystorską zamiast magazynu zbożowego, który wcześniej tu się znajdował. W 1732 zbudowano barierkę przed portalem, zastąpioną ok. 1767 przez kaplicę. Po 1720 poddano renowacji wieżę zachodnią. W połowie tego samego stulecia wymieniono poszycie dachu usuwając starą dachówkę typu mnich i mniszka i kładąc nową, falistą, sprowadzoną z Lubeki. W 1760 odbudowano hełmy wież wschodnich według planów Johana Reinicke, natomiast w 1762 kaplica wielka otrzymała barokowy szczyt według projektu mistrza budowlanego Johana Hamgrena. W 1744 spłonęła wieża zachodnia. W wyniku odbudowy otrzymała nowy, istniejący do dzisiaj hełm według projektu Christiana Lotsby. W 1765 poddano renowacji wnętrze kościoła. W 1778 od strony północnej wybudowano zakrystię, a zamurowany wcześniej portal w transepcie otwarto i zaczęto wykorzystywać jako wejście do kościoła.