ten ostatni ufundowany przez biskupa Hermana Schröderheima.
Prace budowlane zakończyły się w roku 1793 i oznaczały oddzielenie tylnej części prezbiterium od reszty świątyni. Dokonało się to przez wybudowanie sięgającej sklepienia ściany działowej, za którą znalazła się zakrystia. W murze nad zakrystią zbudowano dwa wewnętrzne okna, by wierni siedzący na znajdującej się za ścianą emporze mieli widok na wnętrze świątyni. Pośrodku ściany działowej wybudowano półokrągłą absydę, w której umieszczono nowy ołtarz główny. Składały się nań: kamienny stół ołtarzowy, krzyż i figury dwóch aniołów po obu stronach ołtarza, ustawione w niszach. Te ostatnie były dziełem rzeźbiarza Johana Tobiasa Sergela. Anioły noszą nazwy: Andakten (Modlitwa) i Religionen (Religia). Nad ołtarzem, tuż pod sklepieniem, umieszczono ogromne Oko Opatrzności w promienistej oprawie, z tetragramem JHWH, symbolizujące obecność Boga w tym miejscu.
Pożar w 1865 thumb|Wygląd katedry odbudowanej po pożarze w 1865. Ilustracja pochodzi z Nordisk familjebok, Uggleupplagan. 13, Stockholm 1910 Dach i wieża katedry uległy zniszczeniu podczas tragicznego pożaru, który wybuchł 2 lipca 1865 w piekarni na rogu Östra Torggatan i Drottninggatan i obrócił niemal cale miasto w perzynę.