Cztery okręty: S 15, S 18, S 20 i S 24 zostały w latach 1916-1917 poddane przebudowie polepszającej ich własności morskie i uzbrojenie, opisanej dalej.
Greckie okręty otrzymały nazwy „Nea Genea” i „Keravnos” i brały udział w wojnie bałkańskiej. Podczas I wojny światowej, w latach 1916-1917 były przejęte i używane przez marynarkę francuską, po czym zwrócone. Zostały wycofane w 1919 roku, a złomowane w 1927 roku.
Po wojnie, w składzie niemieckiej marynarki Reichsmarine pozostawiono jedynie stare niszczyciele, o mniejszej wartości bojowej, w tym 12 jednostek typu 1911: V 1, V 2, V 3, V 5, V 6, G 7, G 8, G 10, G 11, S 18, S 19, S 23, będących najnowszymi z ogółem 24 niszczycieli pozostawionych Niemcom po wojnie. Ostatni z niszczycieli, które przetrwały wojnę, S 24 został w 1920 roku przejęty przez Wielką Brytanię, lecz w tym roku wszedł na mieliznę, po czym został złomowany.
Modernizacje i dalsza służba I przebudowa thumb|V 5 po przebudowie w latach 20. S 15, S 18, S 20 i S 24 zostały jeszcze podczas wojny w latach 1916-1917 przebudowane w stoczni Marynarki w Wilhelmshaven przez wydłużenie pokładu dziobowego i podniesienie nadbudówki, w celu zwiększenia dzielności morskiej oraz zasięgu.