Jana od Krzyża przyroda występuje bowiem wyłącznie jako symbol.
Niezależnie od podejmowanych wątków, najczęstszym źródłem odniesień hiszpańskiego duchownego jest biblijna Pieśń nad pieśniami. Dialog Oblubienicy z Oblubieńcem jednoznacznie tłumaczony jest tu jako symbol mistycznego zjednoczenia człowieka z Bogiem oraz Jego miłosnej mowy do udręczonej duszy. Inną ważną inspirację stanowi Księga Izajasza, w której ogień i rozżarzony węgiel oczyszcza usta proroka. W poezji Jana od Krzyża ogień rozumiany jest właśnie jako siła oczyszczająca, męka niezmiennie cechująca Boską miłość.
Powstanie utworów O Trójcy Przenajświętrzej (Acerca de la Santisima Trinidad) – pieśń wychwalająca Trójcę Świętą do słów Ewangelii św. Jana: "Na początku było Słowo" [J 1, 1-18]. O udzielaniu się trzech Osób Trójcy Świętej (De la comunicación) – O stworzeniu świata (De la creación) – pieśń czteroczęściowa, znajdująca swoją kontynuację w pieśni O Wcieleniu. O Wcieleniu (Prosigue la Encarnación) – dwuczęściowa pieśń. O Narodzeniu (Del Nacimiento) – Nad rzekami Babilonu (Encima de las corrientes) – romanca. Pieśń duchowa – poemat skomponowany na zasadzie dialogu Znam dobrze źródło (Que bien se yo la fonte) – Noc ciemna – Pasterz (Un pastońco) – sielanka. Żywy płomień miłości – Żyję nie żyjąc w sobie (Vivo sin vivir en mi) – piosenka.