Oburzony zbrodnią Goffredo chce go aresztować, Rinaldo ucieka jednak z obozu wraz z Armidą.
Akt II W mrocznym lesie czarownik Astarotte wzywa wszystkie siły piekielne służące Armidzie (chór: Alla voce d’Armida – Di ferro e fiamme). Czarownica przybywa na rydwanie zaprzężonym w smoki, wraz z Rinaldem zachwyconym bajecznym widowiskiem jakie demony organizują na jego przybycie. Przed Rinaldem otwiera się Królestwo Miłości (D’amore al. dolce imperio). Rycerz zrzuca więc zbroję i pogrąża się w ogrodzie Armidy.
Akt III Tymczasem dwaj rycerze frankońscy, Carlo i Ubaldo, przybywają do ogrodu Armidy, by wyzwolić Rinalda z czarodziejkich mocy (duet: Come l’aurette placide). Przy pomocy magicznej różdżki czarodzieja Askalona opierają się zalotom zmysłowych nimf (chór: Qui tutto è calma). Na scenie pojawiają się kochankowie (duet: Soavi catene). Wymieniwszy z Rinaldem czułe przysięgi Armida odchodzi, z czego skrzętnie korzystają dwaj rycerze podsuwając mu przed oczy diamentową tarczę. Widząc w niej swe żałosne odbicie (tercet: In quale aspetto) Rinaldo gotów jest porzucić zniewieściałe życie, serce pociąga go jednak ku Armidzie. Ostatecznie dzięki łasce Bożej odzyskuje utracone siły i ucieka wraz z towarzyszami z ogrodu Armidy. Armida próbuje powstrzymać uciekinierów, jej zaklęcia okazują się jednak bezsilne.