Odnaleziony fragment ościeża Małachowicz interpretuje jako fragment latarni, a kaplicę wiąże z relikwiami krzyża, sugerując, że nosiła związane z nimi wezwanie.
Kaplica dworska II (ośmioboczna) Druga kaplica dworska powstała około 1270–1280 w miejscu pierwszej, z niewielkim przesunięciem centrum rzutu w kierunku północnym. Orientowana dwukondygnacyjna kaplica miała ośmioboczną nawę o rozpiętości wewnętrznej około 17,6 m. Krótkie czworokątne dwuprzęsłowe prezbiterium przylegające od wschodniego boku oktogonu, przypominało swoją architekturą z wnękami na figury świętych kaplicę zamkową św. Tomasza w Raciborzu. Zachodni bok przybudowany był do palatium, tak że na północnej i południowej stronie oktogon posiadał trójboczne elewacje, podzielone wydatnymi przyporami. Dolna kondygnacja, zagłębione na ok. 1,2 m przyziemie, pełniło funkcje świeckie, gospodarcze. Możliwe, że oktagonalna część budynku była w rzeczywistości wielofunkcyjną aulą zamkową, a jedynie prezbiterium stanowiło otwartą do jej wnętrza kaplicę. Małachowicz wiąże ten budynek z warsztatem mistrza Wilanda i rekonstruuje go z nadwieszoną na skarpach, otwartą do wnętrza galerią obiegającą nawę i z wysokimi szczytami w elewacjach wokół oktogonu. Prawdopodobnie do tego obiektu odnosi się określenie Mittelbau (niem.