W 1785 wyjechał z Polski jako towarzysz podróży księżnej Izabeli Lubomirskiej, jednej z przywódczyń opozycji przeciwko królowi Stanisławowi Augustowi. W trakcie kilkuletniej podróży (z długim pobytem w Paryżu) poznał m.in. Goethego (tłumaczył jego utwory), Jeffersona, La Fayette’a, Condorceta. Od jesieni 1787 zajmował się w Paryżu edukacją księcia Adama Jerzego Czartoryskiego (bratanka księżnej Lubomirskiej). W tym czasie stał się jednym z pomysłodawców utworzenia Kongresu Patriotycznego, politycznego frontu magnackiego na czele z czteroosobowym kierownictwem (Quatturorwiratem) – Sewerynem Rzewuskim, Szczęsnym Potockim, Adamem Kazimierzem Czartoryskim i przypuszczalnie Karolem Radziwiłłem. Sojusz ten miał zorganizować cywilną i wojskową konfederację, osłabić wpływy Rosji (m.in. angażując ją w wojnę z Turcją) oraz zbliżyć Polskę do Prus. Projekt był w zasadzie od początku skazany na niepowodzenie wobec zmian układów politycznych wewnątrz stronnictwa magnackiego. Pewną częścią pomysłu zainteresował się jednak Ignacy Potocki, z którym Piattoli spotkał się późną wiosną 1788;