Wykorzystując arystokratyczne pochodzenie i kontakty z kwaterującym u niej wcześniej niemieckim oficerem, a następnie innymi oficerami, zdobywała informacje wojskowe i wzory dokumentów, stanowiące podstawę do fałszowania dokumentów przez organizacje konspiracyjne. Dzięki kontaktom, wyjechała do zdobytej przez Niemcy Francji i otrzymała pracę w niemieckiej komendanturze i porcie na wyspie Noirmoutier jako tłumaczka. Między innymi sporządzała raporty wywiadowcze dotyczące bazy morskiej w Saint-Nazaire, kopiowała też dokumenty. W marcu 1941 roku została aresztowana we Francji przez Gestapo, ale wypuszczona z braku dowodów. W pierwszej połowie 1941 roku wyjechała na urlop do Polski, zdobywając przy tym informacje o planowanym niemieckim ataku na ZSRR i budowie obozu zagłady w Treblince, które przekazywała współpracownikom. Była uzdolnioną agentką – ocenia się, że jedną z pięciu najskuteczniejszych agentów działających w okupowanej Europie. W drugiej połowie 1941 roku została zwerbowana przez Niemców dla wywiadu wojskowego Abwehry, ale z polecenia swej organizacji i za wiedzą wywiadu brytyjskiego, dla którego jej informacje miały największe znaczenie. Po przeszkoleniu w Berlinie, miała zostać wysłana przez Niemców do Wielkiej Brytanii, z misją ze strony adm. Canarisa szukającego możliwości porozumienia z aliantami.