Jego ciało zostaje niepochowane, zjedzone przez drapieżne zwierzęta.
Starsi bracia docierają do rzeki Samarki, gdzie w sitowiu, za kurhanami mają nadzieję ukryć się przed pościgiem; są już blisko ziem zamieszkiwanych przez Kozaków. Tam starszy brat zaczyna tęsknić za najmłodszym, jednak średni uzmysławia mu, że musiał on już umrzeć w stepie z wycieńczenia. Bracia postanawiają zatem, by po przyjeździe do domu rodziców powiedzieć im, że najmłodszy krewny nie chciał uciekać razem z nimi - w razie wyznania prawdy zostaliby bowiem przeklęci przez rodziców. Jednak po wyjeździe zza kurhanów obydwaj zostają napadnięci przez Turków i zabici.
Wymowa i cechy utworu Włodzimierz Mokry uważa Ucieczkę trzech braci z Azowa za jeden z najpiękniejszych przykładów ludowej pieśni epicko-lirycznej w literaturze światowej. Dzieło to, chociaż silnie zakorzenione w kulturze kozackiej, porusza problem ogólnoludzki - bohaterowie zostają zmuszeni do podjęcia decyzji, czy będą za wszelką cenę ratować własne życie, czy też zadziałają zgodnie z miłością braterską. Akcja utworu toczy się w sposób dynamiczny, kolejne wydarzenia następują po sobie w szybkim tempie.