716: „Sed prius conveniendus est Sacerdos in cuius parochia nuptiae fieri debent in Ecclesia coram populo. Et ibi inquirere una cum populo ipse Sacerdos debet si eius propinqua sit, au non, aut alterius uxor, vel sponsa, vel adultera”..
Kluczowym dla rozwoju prawa o stwierdzeniu kanonicznej zdolności stron do zawarcia małżeństwa, szczególnie zaś dla rozwoju zapowiedzi, jest pochodzący z synodu paryskiego z 1197 roku, przepis Odona z Sully (zwanego także Odem de Soliaco – kwestia tłumaczenia). Wprowadzone przez Odona przepisy nakazywały, by każdy związek małżeński poprzedzony został trzykrotnym pytaniem kapłana skierowanym do parafian, o praworządność nupturientów. Kapłan miał o to pytać w trzy niedziele lub inne dni świąteczne. Za niewypełnienie tego obowiązku synod nakładał karę ekskomunikiOdonis Episcopo Parisiensis synodicae constitutiones [w:] Sacrorum Conciliorum nova, et amplissima collectio, t. XXII, red. J.D. Mansi, Venetiis 1778, kol. 679: „Matrimonium cum honore et reverentia celebretur, nec cum risu et loco;