nec contemnatur, etiam si secundae et terriae fiant: antequam fiat, semper tribus dominicis, aut tribus festivis diebus aeque distantibus, quali tribus edictis, perquirat sacerdos a populo sub poena excommunicationis de legitimitate sponsi et sponsae qui debent coniungi, et ante fidem datam de contrahnedo matrimonio, et ante haec tria edicta nullus audeat aliquo modo matrimonia celebrare”..
Kolejnym przepisem ważnym dla rozwoju dochodzenia przedślubnego, jest fragment postanowień synodu londyńskiego z 1200 r. Synod londyński postanawiał, by zamiar zawarcia małżeństwa był trzykrotnie głoszony w parafiiConcilium Londoniense [w:] Sacrorum Conciliorum nova, et amplissima collectio, t. XXII, red. J.D. Mansi, Venetiis 1778, kol. 719: „Vir non contrahat cum aliqua consanguinica olim uxoris suae; similiter nec uxor cum aliquot consanguineo quondam viri sui. Et susceptus in baptismo non contrahat cum filia baptizantis, vel suscipientis, ante vel post genita. Nec contrahatur aliquod matrimonium sine trina denunciatione publica in ecclesia, neque si fuerint personae incognitae. Sed nec copulentur aliquae personae matrimonio, nisi publice in facie ecclesiae, et praesente sacerdote: et si secus factum fuerit, non admittantur alicubi in ecclesia;