Prywatne dary rosyjskich arystokratów pozwoliły na niezwykle bogate urządzenie tejże świątyni. Największym kultem wśród odwiedzających klasztor pielgrzymów cieszyła się ikona Matki Bożej, pochodząca z Monasteru Simonowskiego i należąca pierwotnie do Cyryla Biełozierskiego. Za cudowne uważano również ikonę Zaśnięcia Matki Bożej w głównym ikonostasie oraz ikonę założyciela monasteru napisaną przez św. Dionizego Głuszyckiego. Freski w soborze wykonali artyści przybyli z Jarosławia.
Ośrodek artystyczny i polityczny Monaster odegrał ważną rolę w historii Rosji. Jego kolejni przełożeni udzielali poparcia książętom moskiewskim w czasie wewnętrznych sporów w XV stuleciu. W 1447 do klasztoru przybył Wasyl II Ślepy, by prosić ihumena Tryfona o zdjęcie z niego wymuszonej przysięgi na krzyż, jaką dał swojemu rywalowi do tronu Dymitrowi Szemiace, iż nie będzie podejmował prób odzyskania tronu moskiewskiego. Mnich spełnił tę prośbę. Mnisi monasteru drukowali teksty o charakterze politycznym, które następnie były rozpowszechniane na całym obszarze ziem ruskich, jak również publicznie opowiadali się za budową na Rusi silnej władzy centralnej, opiekującej się swoimi poddanymi. Klasztor był również znaczącym ośrodkiem ikonograficznym.