Według koncepcji psychodynamicznych genezę syllogomanii lokuje się w fazach preedypalnych i wiąże z traumatycznym doświadczeniem utraty ważnego obiektu. Jest to wynik nieprzepracowanej żałoby, lęku separacyjnego i uczucia pustki wewnętrznej. Według paradygmatu behawioralno-poznawczego syllogomania stanowi wynik emocjonalnych reakcji, które są wyuczone i powiązane z błędnymi przekonaniami dotyczącymi rzeczy i ich posiadania. Jest to forma unikania konfrontacji z lękiem przed wyrzucaniem i podejmowaniem decyzji. Z punktu widzenia neurobiologii zbieractwo może być wynikiem odmiennego funkcjonowania (lub uszkodzenia) przedniej części kory mózgowej (jest to obszar odpowiedzialny m.in. za podejmowanie decyzji).
Korelacja i różnicowanie Zespół zbieractwa może współistnieć z innymi zaburzeniami psychicznymi. Skrajnie zanieczyszczone mieszkanie może z kolei być przyczyną wystąpienia innych, głównie sanitarnych i urazowych, zagrożeń dla zdrowia. Syllogoman może też utracić dach nad głową w wyniku eksmisji i stać się osobą bezdomną.