Na okręcie zainstalowano eksperymentalne dwa zbiorniki przeciwprzechyłowe projektu , jednak ponieważ były zbyt małe, żeby być efektywne, okazały się one nieskuteczne i kłopotliwe w użyciu i zaprzestano ich używania. Architektura wewnętrzna okrętu, mimo jego stosunkowo niewielkich rozmiarów, sprawiała załodze wiele kłopotów z orientacją wśród licznych pomieszczeń. Aby temu zaradzić, poszczególne pokłady i burty pomalowano na różne kolory. Grodzie dzieliły kadłub na 134 przedziały wodoszczelne.
Etatowa załoga pancernika liczyła 440 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Urządzenia napędowe „Inflexible” dysponował dwoma trójcylindrowymi maszynami parowymi podwójnego rozprężania, wyprodukowanymi w zakładach John Elder & Co. w Glasgow, do których parę dostarczało 12 kotłów cylindrycznych o ciśnieniu roboczym 4,2 at, umieszczonych w dwóch kotłowniach. Poruszały one dwoma dwułopatowymi śrubami o średnicy 6096 mm. Łączna projektowana moc maszyn wynosiła 8400 ihp, na próbach osiągnięto 8407 ihp i prędkość maksymalną 14,75 węzła przy 65 obrotach śrub na minutę, przekraczając zakontraktowane 14 węzłów. Zapas węgla do kotłów, 1300 ton, pozwalał uzyskać zasięg 4000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 10 węzłów.