Pancernik został wyposażony w jeszcze jedną nowinkę techniczną: instalację elektryczną, zasilaną przez generator. Pozwalała ona oświetlić wszystkie pomieszczenia światłem lamp łukowych (w kotłowniach i maszynowni) oraz żarowych. Początkowo napięcie w instalacji wynosiło 800 V, ale po śmiertelnym porażeniu prądem jednego z członków załogi w 1882 roku zmniejszono je do 80 V. Ponadto okręt miał jeszcze liczne maszyny pomocnicze, stosowane między innymi do napędu dwóch potężnych pomp parowych, o wydajności po 300 ton wody na godzinę każda.
Uzbrojenie thumb|Przekrój wieży artyleryjskiej z działem opuszczonym do ładowania Podstawowym uzbrojeniem pancernika stanowiły cztery ładowane odprzodowo armaty 16-calowe (kal. 406 mm) MLR Mk I, o masie całkowitej 81 ton każda, zbudowane w arsenale w Woolwich. Zostały one zaprojektowane specjalnie dla „Inflexible” i były wówczas najpotężniejszym działem zastosowanym na okrętach Royal Navy. Wyprodukowano ich łącznie osiem sztuk: testową, cztery dla pancernika plus jedną zapasową oraz dwie, umieszczone w baterii artylerii nadbrzeżnej w Dover. Działa miały wprawdzie mniejszy kaliber niż wyprodukowane w Wielkiej Brytanii dla włoskich pancerników typu Duilio (450 mm), lecz za to miały dłuższą lufę i większość prędkość początkową pocisków.