634–641 Arabowie zdobywają Wschód i Egipt. W następnych dekadach zajmują resztę Afryki Północnej i Sycylię. ok. 680 Przybycie Bułgarów na Bałkany. 697 Zdobycie Kartaginy w Afryce północnej przez Arabów. 730–787 Spory dotyczące kwestii Ikonoklazmu. 813–843 Utrata większości terytoriów w Italii z wyjątkiem fragmentu Mezzogiorno. 867–1025 Na tronie cesarskim zasiadają przedstawiciele dynastii macedońskiej i imperium przeżywa wojskowe i terytorialne odrodzenie. Bizantyńscy uczeni przepisują i zachowują wiele z zachowanych greckich i łacińskich tekstów. 960–1042 Cesarstwo Bizantyńskie odnosi szereg zwycięstw nad siłami kalifatu Abbasydów i Fatymidów, odbijając część uprzednio utraconych terytoriów w Mezopotamii, Syrii i Palestynie. 1002–1018 Cesarz Bazyli II przeprowadza szereg kampanii przeciwko Bułgarom, mając na celu podbój ich państwa. 1014 Bazyli II Bułgarobójca rozbija Bułgarów pod Klidion. 1018 Przyłączenie Bułgarii do cesarstwa bizantyńskiego. 1025 Ze śmiercią Bazylego II rozpoczyna się długotrwały upadek znaczenia państwa. 1054 Początek Wielkiej Schizmy Wschodniej. 1071 Cesarz Roman IV Diogenes zostaje pokonany przez Turków seldżuckich w bitwie pod Manzikertem. Utrata Azji Mniejszej. W tym samym roku utrata ostatnich posiadłości włoskich na rzecz Normanów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cesarstwo Bizantyńskie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.