Publikacje te zamieszczane m.in. w wiedeńskich i krakowskich periodykach zwróciły na niego uwagę teoretyków wojskowych i były omawiane w wojskowej i politycznej prasie austriackiej, niemieckiej, rosyjskiej i francuskiej. Po kolejnej nieudanej próbie dostania się do akademii sztabu generalnego, w 1884 jako major 3 p. ułanów landwery złożył dymisję i zamieszkał w Krakowie.
Rozpoczął wówczas błyskotliwą karierę polityczną. Politycznie związany był z konserwatystami krakowskimi, od 1896 należał do Klubu Konserwatywnego w Krakowie.
Był posłem do Galicyjskiego Sejmu Krajowego VI kadencji (24 listopada 1891 – 17 lutego 1894)Stanisław Grodziski: Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914. Warszawa 1993. ., wybranym w wyborach uzupełniających po śmierci Czesława Lasockiego w kurii IV (gmin wiejskich) w okręgu wyborczym nr 73 (Myślenice). Jednak znacznie ważniejszą rolę odegrał jako poseł do austriackiej Rady Państwa VII kadencji (22 września 1885 - 23 stycznia 1891), VIII kadencji (9 kwietnia 1891 – 22 stycznia 1897) IX kadencji (27 marca 1897 – 7 września 1900) i X kadencji (31 stycznia 1901 – 30 stycznia 1907)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848–1918, Warszawa 1996,.