W 1894 r. ukazał się zbiór opowiadań Wieda pt. Menneskenes Børn („Człowiecze dzieci”), a w rok później wyszła kolejna jego książka Ungdomshistorier („Opowieści z młodości”), zaś w 1896 Lystige Historier („Wesołe historie”). W 1898 ukazała się jedna z najważniejszych powieści w twórczości pisarza, trylogia Slægten („Ród”), będąca historią moralnego upadku i fizycznej degeneracji rodziny szlacheckiej (dwukrotnie zekranizowana, 1912 i 1978). Rok później wydano kolejną wysoko cenioną powieść Wieda pt. Livsens Ondskab („Złośliwość wcielona”, wyd. polskie 1970), którą przeniesiono na ekran w 1972.
Twórczość Gustava Wieda jest nasycona melancholią, przeświadczeniem o śmierci czającej się tuż za fasadą beztroskiej egzystencji, sceptycznym spojrzeniem na ówczesny moralny stan duńskiego społeczeństwa i obawami przed nagłymi dramatami, burzącymi idyllę ludzkiego bytu. W jego twórczości, znajdującej się pod wpływem utworów Ibsena, można znaleźć elementy groteski i ironicznego spojrzenia pisarza na stosunki damsko-męskie, oraz ślady gorzkiego humoru.