Dzięki swoim literackim sukcesom Wied mógł sobie pozwolić na prowadzenie swobodnego życia, w tym na liczne podróże do Niemiec i krajów śródziemnomorskich (1895). Pokłosiem rejsu po Morzu Śródziemnym i wizyt w Gibraltarze, Hiszpanii, Francji i Italii była seria reportaży, drukowanych przez duńską prasę.
Zagraniczne wojaże zajmowały sporo miejsca w życiu Wieda. W 1902 r. udał się w podróż po Szwajcarii, Monako, północnych Włoszech i Francji, odwiedzając m.in. Paryż, Pau, Lourdes i Marsylię. Tego samego roku przebywał w Berlinie, Saksonii i w austriackim Karlsbadzie. W 1906 r. pojechał na trzy tygodnie do Wielkiej Brytanii, gdzie mieszkała jego siostra Alexandra. W latach 1910–1912 podróżował do Norwegii w związku z premierami swoich sztuk oraz w celach leczniczych. Jedna z ostatnich podróży pisarza, do Drezna, miała związek z pogarszającym się stanem jego zdrowia (przebywał w klinice w Weisser Hirsch).
Życie prywatne Gustav Wied był kilkakrotnie zaręczony, m.in. z Nathalią Larsen, aktorką Anną Halberg (Anna Larssen) i Alice Tutein (1893). Jego związek ze znacznie młodszą i uczuciowo niedojrzałą Anną Halberg zakończył się po kilku tygodniach, utwierdzając go w niechęci do kobiet i w przekonaniu, iż są one jedynie zwykłymi ladacznicami.