Wied podjął wtedy nieudaną próbę samobójczą.
W 1893 r., podczas przyjęcia u Carla Ewalda, poznał mężatkę, Agnes Henningsen, w której się zakochał. Oświadczył jej mężowi, iż uczyni wszystko, by odebrać mu żonę. Agnes, usatysfakcjonowana zainteresowaniem pisarza swoją osobą, lecz pragnąca uniknąć skandalu, zręcznie skierowała uwagę Wieda na swoją szkolną przyjaciółkę, Alice Tutein. W tym związku, pomimo wzajemnej sympatii i dojrzałości emocjonalnej nowej narzeczonej, pisarz, pomny wcześniejszych przykrych doświadczeń, nie spieszył się z cementowaniem narzeczeństwa: oboje dość długo mieszkali osobno. W 1894 r. Wied zamieścił w prasie anons powiadamiający o jego rzekomym ślubie z Alice. Krok ten miał na celu uniknięcie skandalu, ponieważ Alice oczekiwała dziecka pisarza. W sierpniu tego roku w Købelev na Lolland urodził się ich syn Johan Sofus Herman Wied. W 1896 urodziła się nieślubna córka pisarza i Alice, Ingermarie. Po tym wydarzeniu Gustav i Alice pobrali się w maju 1896 w willi Rolykke w Sæby, gdzie ówcześnie mieszkali, po wcześniejszej interwencji ojca Alice, byłego posła Ferdinanda Tuteina, który zagroził złożeniem doniesienia na policję o „niemoralnym” charakterze ich związku i dwojgu nieślubnych dzieci. W 1900 pisarzowi urodził się kolejny syn, Jakob Peter.