W przypadku orbitali ( symbole ) gęstość elektronowa nie zależy od parametrów i (sferyczna „chmura elektronowa”). Rozkład radialny charakteryzuje się występowaniem maksimów. Dla każdego z tych orbitali gęstość jest największa w strefie tego maksimum, które leży najdalej od jądra.
Orbitale px, py, pz
Gdy poboczna liczba kwantowa gęstość elektronowa w otoczeniu jądra lub rdzenia atomowego zależy od parametrów i co sprawia, że chmura elektronowa nie jest sferyczna. Jej kształt zależy od pobocznej i magnetycznej liczby kwantowej ( i ).
Dla każdej wartości głównej liczby kwantowej poboczna liczba kwantowa może przyjmować wartości:
Dla każdej wartości pobocznej liczby liczba może przyjmować wartości, np.: gdy = 1 (orbital ), = 0, +1 lub -1 (inaczej: = 0, ±1; trzy możliwe wartości), gdy = 2 (orbital ), = 0, ±1, ±2 (5 wartości), gdy = 3 (orbital ), = 0, ±1, ±2, ±3 (7 wartości).
W przypadku orbitali dla każdej z trzech możliwych wartości liczby kwantowej otrzymuje się inną funkcję własną operatora energii, której odpowiada inny kształt chmury elektronowej.