W projekt zaangażowało się 126 podmiotów gospodarczych i naukowych z Korei Południowej oraz 49 z zagranicy.
Kolejny krokiem było utworzenie w 2006 roku w Marignane we Francji wspólnego biura projektowego inżynierów Eurocoptera i KAI. Rok później biuro zostało przeniesione do Sacheon w Korei Południowej. Z kolei w Seulu Eurocopter utworzył własną filię Korean Helicopter Development Support, której nazwa została zmienione w późniejszym okresie na Airbus Helicopters Korea (AKH). Liczba francuskiego personelu wspierającego projekt w Korei wahała się od 40 do 150 osób.
W 2006 roku zainicjowano proces wyboru podwykonawców elementów wyposażenia śmigłowca. Do napędu nowej maszyny wybrano silniki General Electric T700-GE-701K, podyktowane było to potrzebą unifikacji jednostek napędowych ze śmigłowcami UH-60 (używającymi silników T700-700), wprowadzanych do służby w Korei. 19 lipca 2006 roku General Electric i koreańska firma Samsung Techwin podpisały stosowne porozumienie o ich licencyjnej produkcji na terenie kraju. 31 października 2006 roku, rozesłano zapytanie dotyczące wyposażenia zadaniowego. 1 marca 2007 roku podpisano umowę z brytyjskim producentem miękkich zbiorników paliwa firmą GKN Aerospace.