Jednak w większości przypadków emulacja działała poprawnie a w czasie gdy oprogramowanie (gry) zaczęły korzystać z trybu chronionego, zwykle posiadały już obsługę kart Ultrasound.
W przypadku gier korzystających ze sterowników AIL (Audio Interface Libraries) w systemie MS-DOS obsługa karty mogła być zapewniona poprzez zastąpienie sterowników AIL wersją dla kart Ultrasound.
Jedynym modelem posiadającym sprzętową zgodność z Sound Blasterem Pro była karta UltraSound Extreme.
Odbiór i znaczenie Pojawienie się karty Ultrasound przyczyniło się do znaczącej poprawy jakości dźwięku w komputerach PC. Jakość syntezy dźwięku opartej na sample'achktóra wcześniej była dostępna m. in. w komputerach Amiga (lecz o słabszych parametrach technicznych) dająca naturalne brzmienie instrumentów przewyższała znacząco generatory FM z popularnych wówczas kart rodziny Sound Blaster, co, również dzięki niewygórowanej cenie karty Ultrasound, doprowadziło do popularyzacji tej techniki wytwarzania dźwięku w komputerach osobistych. Kolejne produkty innych producentów, jak np.