Pierwodruk wileński zawierał zmiany, wprowadzone przez poetę ze względu na ingerencje carskiej cenzury, które jednak nie zubożały sensów wiersza, osłabiały jedynie stanowczość myśli pierwotnej wersji. Koszt wydania pokryto ze zbiórki wśród wileńskiej młodzieży. Tekst krążył zarówno w odpisach, jak i kopiach drukowanych, na których odręcznie dokonywano poprawek, przywracając mu oryginalne brzmienie.
Pod zmienionym tytułem Zalety i korzyści historii wiersz ukazał się jeszcze w 1822 roku w warszawskim czasopiśmie kobiecym „Wanda” (II nr 26).
Wiersz docenili obrońcy klasycyzmu i w 1828 roku, przedrukowując go w „Rozmaitościach Warszawskich”, przeciwstawiali go późniejszym sonetom poety i „dla pełności i siły wiersza, wzniosłych filozoficznych myśli, zwięzłości myśli” określili mianem „jednego z celujących tworów literatury naszej”. W wydaniu książkowym Do Joachima Lelewela ukazał się w 1829 roku w petersburskiej edycji Poezyj Adama Mickiewicza.
Forma Wiersz jest trzynastozgłoskowcem z rymami parzystymi. Rozbudowana, pełna apostrof, peryfraz i inwersji, bogata składnia świadczy o wykorzystaniu sztuki retorycznej wzorowanej na sztuce poetyckiej Stanisława Trembeckiego.