poprzez praktyki tantryczne, jako tradycja sekretna czy tradycja sekretnej mantry, gdyż ze względu na powyższe wyjątkowe cechy umożliwiające oświecenie już za życia jest jednak niezwykle podatna na niezrozumienie czy przeszkody w praktyce, które są do ominięcia tylko według sekretnych dogłębnych osobistych instrukcji autentycznego mistrza utrzymującego nieprzerwaną linię przekazu tantr w sukcesji mistrzów aż od buddy, oraz ścisłego przestrzegania świętych zobowiązań „samaja”, których porzucenie prowadzi do poważnych konsekwencji przyczynowo skutkowych. Słowa mantra odnosi się tu do protekcji przed licznymi przeszkodami zewnętrznymi (otoczenie), wewnętrznymi (zdrowie) i tajemnymi (w praktyce z umysłem).
Historia Wadżrajana początkowo rozwijała się w Indiach, w średniowieczu trafiła również na Sri Lankę oraz do Azji Centralnej, Indochin, Indonezji, Chin, Mongolii i Japonii a obecnie najbardziej utożsamiana jest z buddyzmem tybetańskim.
frame|left|Tybetański mistrz wadżrajany Congkhapa medytujący na formę Jamantaki oraz jego strażnik Kalarupa, po prawej na górze wizerunek Buddy Siakjamuniego