Miał braci Mateusza, Piotra łowczego brzeskiego (nominacja 1676) i Wincentego.
Od młodych lat służył w wojsku koronnym w chorągwi Jana Sapiehy, a następnie w wojskach litewskich pod księciem podkanclerzym Wielkiego Księstwa Litewskiego (którym wówczas był Kazimierz Leon Sapieha). W latach 1655–1657 brał udział w wojnie z najazdem moskiewskim, szwedzkim i węgierskim.
Od 1658 do 1666 studiował jako jezuita kolejno w Krakowie, kolegium jezuitów w Kaliszu (filozofię) i Lwowie (teologię). Z zakonu formalnie wystąpił w 1666 roku. Ożenił się w 1666 z Jadwigą Żelichowską vel Żelichowską. Mieli córkę, która zdaniem Nowickiego wyszła za mąż za jednego ze swoich stryjów.
Działalność administracyjna i polityczna Po awansie ojca na urząd podsędka brzeskiego objął w roku 1669 podstolstwo mielnickie i pisał się jako elektor z powiatu brzeskiego Jana III Sobieskiego na sejmie elekcyjnym w 1674Volumina Legum, t. V, s. 161.. Wielokrotnie wybierany posłem na Sejm z województwa brzeskiego.