Na fasadzie północnej oraz południowej widniał napis: “1909 / Zjednoczone Spółki Gazowe i Elektryczne / Stacja Elektryczna Elektrowni Tag”. (“1909 / Cªs Reunidas Gás e Electricidade / Estação Eléctrica Central Tejo”).
Zgodnie z początkowymi planami, pierwotna Central Tejo miała pracować przez okres sześciu lat (1908-1914), do momentu, kiedy CRGE zdobyłyby środki potrzebne na budowę nowej elektrowni o większych rozmiarach i możliwościach. Jednak wybuch I wojny światowej w ostatnim roku przedłużył tę początkową fazę działania aż do roku 1921. W tamtym czasie, produkcja oraz dystrybucja prądu odbywały się w warunkach bardzo trudnych i niepewnych między innymi dlatego, że używane paliwo było bardzo niskiej jakości, a w konsekwencji dochodziło do ciągłych awarii kotłów, co spowodowało znaczne spowolnienie tempa ekspansji i rozwoju elektryczności w mieście.
Pomimo tych trudności nie przerwano prac nad postawieniem budynku niskiego ciśnienia i pod koniec 1916 roku elektrownia zaczęła uzyskiwać parę z dwóch pierwszych kotłów niskociśnieniowych zainstalowanych w nowym, będącym jeszcze w budowie obiekcie, który jednak spełniał już warunki potrzebne do zwiększenia mocy istniejących grup generatorów.