Po zakończeniu budowy oraz zapewnieniu całkowitej operacyjności budynku niskiego ciśnienia w 1921 r. pierwotna elektrownia Central Tejo została wyłączona oraz rozebrana. Z czasem pojawiły się tam biura oraz magazyny. Kilka lat później, w 1938 roku, w związku z potrzebą stworzenia nowego pomieszczenia na kotły wysokociśnieniowe, hale pochodzące z tego pierwotnego okresu działania elektrowni zostały wyburzone. Od tego czasu nie ma już żadnych śladów po dawnej elektrowni.
Obecna elektrownia Central Tejo
Konieczność wybudowania nowej elektrowni, mogącej sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu na prąd oraz niepewna sytuacja instalacji pierwotnej Central Tejo sprawiły, że w 1914 rozpoczęto budowę nowych obiektów oraz zainstalowano maszyny o większej wydajności. Był to okres wzrostu i modernizacji, zakończony dopiero w 1951 roku, w momencie zainstalowania ostatniego, 15. kotła.
Można wyróżnić dwa główne okresy budowy: Pierwszy, przypadający na lata 1914 – 1930, odpowiada okresowi instalacji niskiego ciśnienia;