wtedy to wybudowano oraz powiększono kotłownię niskociśnieniowych oraz maszynownię. Drugi, mający miejsce w latach 1938–1951, odpowiada okresowi instalacji do produkcji wysokociśnieniowej. Konstrukcja zespołu architektonicznego z końca tego okresu pozostała niezmieniona do dziś, a budynek kotłów wysokociśnieniowych wyróżnia się na tle całego kompleksu.
Okres niskiego ciśnienia W momencie powstania budynku kotłów niskociśnieniowych oraz nowej maszynowni, elektrownia Central Tejo rozpoczęła proces konsolidacji, zarówno w obszarze produkcji, jak i na poziomie architektonicznym, stosując charakterystyczną cegłę na wszystkich widocznych fasadach zespołu.
Ponownie, w tym okresie niskiego ciśnienia można wyróżnić trzy fazy budowy: Pierwszą w latach 1914–1921, kiedy to rozpoczęto budowę obiektu przeznaczonego na kotły, podajnik węgla oraz maszynownię. Druga faza przypada na lata 1924 – 1928.