Krótko po rozpoczęciu prac, wybuchła I wojna światowa, co spowodowało opóźnienia oraz problemy z dostawą turbogeneratorów, zamówionych w Niemczech, które pozostały tam aż do zakończenia konfliktu. Pomimo to, w 1916 zainstalowano dwa pierwsze kotły niskociśnieniowe (które w projekcie miały przypisane numery 5 i 6), aby zaopatrzyć generatory pierwotnej elektrowni.
W kolejnych dwóch latach zamontowano dwa nowe kotły (numer 3 i 4), które, razem z 5 i 6, miały większą moc niż stare generatory pierwotnej elektrowni. CRGE uznały, że konieczne jest nabycie kolejnego turbogeneratora, który dołączyłby do dwóch zamówionych przed kilkoma laty generatorów, nadal znajdujących się w rękach dostawcy niemieckiego oraz poszerzenie prac nad konstrukcją części maszynowni, w której miał znajdować się nowy generator. W roku 1919 uruchomiono nowy turbogenerator szwajcarskiej Escher & Wyss o mocy 7500 kW.
W następnym roku zainstalowane pozostałe kotły (numer 1 i 2) oraz, już po zakończeniu wojny, otrzymano w końcu dwie grupy niemieckich alternatorów AEG, które uruchomiono w 1921 roku.