Mniej więcej w tym samym czasie Andegawen zaczął tworzyć nową sieć sojuszy w celu podjęcia ofensywy, mającej na celu opanowanie najpierw Tessalonik a potem Konstantynopola. Doszedł do porozumienia z władcami Serbii i Bułgarii. Próbował też odzyskać poparcie albańskich możnych i w odpowiedzi na ich prośby uwolnił kilku przetrzymywanych w neapolitańskich więzieniach możnych, którzy trafili tam z powodu podejrzeń o sprzyjanie Bizancjum. Do najważniejszych spośród uwolnionych należeli Gjin Muzaka, Dhimitër Zogu i Guljem Blinishti. Muzaka był dla Karola szczególnie ważny, gdyż jego rodzina kontrolowała ziemie wokół Beratu. Wszyscy zwolnieni możni musieli jednak przysłać na swoje miejsce zakładników, synów, którzy mieli być gwarantami tego iż nie będą oni prowadzili żadnych działań wymierzonych w interesy Karola.