W sierpniu 1279 roku Karol mianował Hugo De Sully'ego kapitanem i zarządcą Albanii, Durrës, Vlorë, Butrintu i Korfu. W ciągu kilku następnych miesięcy przygotowywał wojska do ataku. Duże ilości zaopatrzenia, prowiantu oraz żołnierzy, w tym także muzułmańskich łuczników i specjalistów od oblężeń, zostało wysłanych do Sully'ego, któremu udało się odbić Spinarizzę z rąk Bizancjum i uczynił to miasto swoją siedzibą. Pierwszym celem wyprawy miało być odzyskanie Beratu, który w 1274 roku wpadł w ręce Greków. Przed zdecydowanym działaniami przeciwko Bizancjum, Karol był dotychczas powstrzymywany przez papiestwo. W sierpniu 1280 roku zmarł jednak papież Mikołaj III a tron Świętego Piotra pozostawał pusty z powodu przedłużających się wyborów następcy. Dało to Karolowi okazję do realizacji zamierzeń. Jesienią 1280 roku rozkazał on de Sully'emu na atak. Zimą 1280 roku siły Andegawena obległy Berat.
Kontrofensywa Bizancjum Cesarz Michał VIII liczył na pomoc papiestwa w powstrzymaniu ofensywy Andegawenów. Dotychczas Stolica Apostolska sprzyjała Konstantynopolowi, nawet gdy w 1276 roku zmarł papież Grzegorz X, główny rzecznik unii obydwu kościołów. Jego następca Mikołaj III również utrzymywał probizantyjski kurs ale zmarł w 1280 roku. Nowym papieżem wybrano w 1281 roku Marcina IV, który był Francuzem i zausznikiem Karola I. Michał VIII został obłożony ekskomuniką a albańska wyprawa przeciw Bizancjum pobłogosławiona jako nowa krucjata.