W 1919 roku, w stopniu komodora (Commodore), pełnił funkcję szefa sztabu admirała Jellicoe w trakcie jego podróży po dominiach Imperium brytyjskiego. W 1922 roku został dowódcą krążownika liniowego „Repulse”. W grudniu 1923 roku awansował do stopnia kontradmirała (Rear-Admiral), w roku następnym powrócił do służby w Admiralicji, jako asystent szefa sztabu. W latach 1927–1930 dowodził Eskadrą Krążowników Liniowych (Battle Cruiser Squadron) Floty Atlantyckiej, podnosząc swą flagę na „Hoodzie”, a po jego skierowaniu na remont na „Renownie”. W 1929 roku został wiceadmirałem (Vice-Admiral). Od 1930 roku ponownie pełnił służbę w sztabie Admiralicji, w 1932 roku awansowany do stopnia pełnego admirała (Admiral). W latach 1933–1936 był dowódcą China Station. Na emeryturę przeszedł w maju 1939 roku.