1).
Rzadko granice małego kąta są czysto daszkowe. Najczęściej należy je rozpatrywać jako nałożone na siebie granice daszkowe i skrętne.
Granice dużego kąta Granice dużego kąta (także: granice szerokokątowe) są to powierzchnie styku dwóch kryształów o kącie dezorientacji sieci większym od 15°. Występują dwa szczególne przypadki granic dużego kąta: granica koincydentna (symetryczna) – granica nachylona symetrycznie do określonej płaszczyzny krystalograficznej obu kryształów granica bliźniacza. W obszarze granicy ułożenie atomów charakterystyczne dla wnętrza ziarn jest zaburzone. Granica dużego kąta zawiera liczne dyslokacje oraz wybrzuszenia, występy.
Energia granicy thumb|400px|Rys. 2. Schematyczny wykres przedstawiający wpływ anihilacji dyslokacji na energię granic daszkowych Energia granicy małego kąta zależy od kąta dezorientacji θ pomiędzy sąsiadującymi ziarnami, aż osiągną wielkość granic dużego kąta. W przypadku granic nachylonych (daszkowych) ich energia zależy od występowania dyslokacji charakteryzowanych przez wektor Burgersa i wektor położenia linii dyslokacji.