Czasy nowożytne (XVI – XVIII wiek) W XVI wieku Gródek rozwijał się pod panowaniem Tarnowskich, a później Ostrogskich. W 1493 roku Ambroży, syn wójta Stanisława, został pierwszym studentem z Gródka na Akademii Krakowskiej. Wiek ten przyniósł również wpływy reformacji – mimo że właściciele ziemscy przechodzili na arianizm, miejscowi włościanie pozostali przy katolicyzmie.
W kolejnych stuleciach dobra przechodziły w ręce potężnych rodów magnackich. W 1620 roku, poprzez małżeństwo Katarzyny Ostrogskiej z Tomaszem Zamoyskim, Gródek trafił do rodziny Zamoyskich. Następnie, w 1658 roku, Jan Zamoyski sprzedał tzw. „klucz rożnowski” Janowi Wielopolskiemu. W połowie XVIII wieku (1745 r.) majątek odkupił Piotr Stadnicki.
Pod zaborami i wiek XIX Po I rozbiorze Polski (1772 r.) Gródek znalazł się w zaborze austriackim (Galicja). Majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli, trafiając m.in. do Franciszka Stadnickiego, a w 1796 roku do Stanisława Badeniego. W XIX wieku właścicielami byli m.in. Józef Kirchner, a po nim, poprzez małżeństwo z jego córką Józefiną, Marceli Żuk Skarszewski – badacz i historyk regionu, autor wpisów o Gródku do Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego.