Radix-2 DIT najpierw oblicza DFT dane wejściowe o indeksach parzystych i indeksach nieparzystych a następnie łączy te dwa rezultaty do wytworzenia DFT całej sekwencji. Pomysł ten może następnie być przeprowadzony rekurencyjnie do redukcji ogólnego czasu do Ta uproszczona postać zakłada że jest potęgą dwójki; skoro liczba punktów próbki może być zwykle wybrana przez aplikację, to jest często nieważne ograniczenie.

Algorytm Radix-2 DIT przestawia DFT funkcji na dwie części: sumę dla indeksów parzystych i sumę dla indeksów nieparzystych

Można uwzględniać wspólny mnożnik z drugiej sumy, jak przedstawiono w równaniu poniżej. Jest wtedy jasne że dwie sumy są DFT części o parzystych indeksach i DFT części o nieparzystych indeksach funkcji Oznaczmy DFT danych wejściowych o parzystych indeksach przez a DFT danych o nieparzystych indeksach przez i otrzymujemy:

Jednak te mniejsze DFT mają długość tak więc potrzebujemy obliczyć jedynie danych wyjściowych: dzięki własności okresowości DFT, dane wyjściowe dla z DFT długości są identyczne jak dane wyjściowe dla To znaczy, że i Czynnik fazowy jest posłuszny relacji: przerzucania znaku członu. Tak więc, całą DFT można obliczyć w następujący sposób: