Ten wynik, wyrażając DFT o długości rekurencyjnie w członach dwóch DFT wielkości jest rdzeniem szybkiej transformacji Fouriera radix-2 DIT. Algorytm zyskuje prędkość przez ponowne wykorzystanie wyników obliczeń pośrednich do obliczenia wielu danych wyjściowych DFT. Zauważmy, że ostateczne dane wyjściowe są otrzymane przez +/− kombinację i która jest po prostu rozmiarem-2 DFT (czasami zwana obliczeniami motylkowymi w tym kontekście); kiedy ona jest uogólniana do większych podstaw niż 2, poniżej, size-2 DFT jest zastąpione większym DFT (które samo może być obliczone przez FFT). thumb|300px|Diagram przepływu danych dla N = 8: decymacja w dziedzinie czasu radix-2 FFT rozdziela DFT długości N na dwie DFT długości następnie przez fazę łączącą składającej się z wielu DFT rozmiaru 2 zwanych operacjami „motylkowymi” (tzw. powodu kształtu diagramów przepływu danych).

Ten proces jest przykładem ogólnej techniki algorytmu dziel i zwyciężaj, w wielu tradycyjnych realizacjach jednak jawna rekurencja jest unikana i zamiast niej przechodzi się obliczeniowe drzewo wszerz.