Miedzioryt XVIII w. Uwierzytelnienie godności archimandryty ławry Kijowskiej Elizeusza Pletenieckiego nastąpiło jednak kilka lat później – 22 lutego 1605 król Zygmunt III wydał w tym celu dekret po odpowiedniej decyzji sejmu.
Elizeusz jako archimandryta ławry Kijowskiej po pierwsze przywrócił przepisy życia monasterskiego według reguły Bazylego Wielkiego, od której mnisi ławry odstąpili w dużej mierze za poprzedniego archimandryty. Podjął również działania w celu polepszenia warunków życia mnichów. Ponadto Elizeusz Pleteniecki przeprowadził rekonstrukcję w głównej świątyni ławry – .
Stał się także znany dzięki swojej działalności charytatywnej. Z jego polecenia, z zapasów ławry każdy, kto o to prosił, mógł otrzymać chleb i ciepły posiłek. Wybudowano także kuchnię dla bezdomnych w starszym wieku.
Walka z unią kościelną i powrót odebranych dóbr ławrskich W miesiąc po wyborach nowego archimandryty ławry Kijowsko-Peczerskiej (12 października 1599) metropolita kijowski unicki Hipacy Pociej dokonał próby rekwizycji majątku ławry, jednak zwolennicy archimandryty Elizeusz, głównie Kozacy, stawili zbrojny opór.