Od 1803 roku dekretem kancelarii nadwornej zobowiązującym rektorat i profesorów uniwersyteckich do zapoznawania się z wydawanymi pracami pod kątem lojalności autorów względem państwa, Modest Hryniewiecki otrzymał obowiązek korekty książek i manuskryptów pisanych cyrylicą, grażdanką oraz skoropisem.
Modest Hryniewiecki prowadził także działania związane z rozwojem nauki i kultury ruskiej w Galicji. Analiza jego prac wykazała, iż dążył on do udoskonalania języka ruskiego opierając się na języku cerkiewnosłowiańskim i literaturze z XVII oraz pierwszej połowy XVIII wieku, a także „Gramatyce” Melecjusza Smotryckiego, której znaczenie niejednokrotnie podkreślał. Współczesny mu autor wspomina w swojej pracy, iż: „profesor hermeneutyki Akademii Lwowskiej, tłumacz z greki, ojciec Modest Hryniewiecki, w dzień śmierci cesarza Józefa II wygłosił referat w języku 'słowiańskim (ruskim)', który audytorium przyjęło z wielką satysfakcją”. Należał do działaczy, którzy wyegzekwowali od władzy w Wiedniu pozwolenie na nauczanie religii w języku ruskim w szkołach elementarnych i parafialnych. W 1807 zlikwidowano Instytut Ruski, a następnie zniesiono język ruski jako wykładowy na Uniwersytecie. Hryniewiecki doradzał biskupowi Snihurskiemu podjęcie dążenia do przywrócenia możliwości nauczania w mowie ojczystej na szczeblu akademickim.