w fazie grupowej z ZSRR (0:0), Salwadorem (4:0) i Belgią (1:0), w którym zdobył jedyną bramkę z rzutu karnego na wagę zwycięstwa, a także w ćwierćfinale z Włochami (1:4). Meksykanie, pełniący wówczas rolę gospodarzy, po raz pierwszy w historii na mistrzostwach świata zdołali wyjść z grupy, w której zajęli drugie miejsce, lecz odpadli z mundialu zaraz potem, w ćwierćfinale. Peña został uznany jednym z najlepszych zawodników tamtej edycji mundialu, dzięki czemu w 1971 roku wystąpił w drużynie Reszty Świata (był pierwszym Meksykaninem, który dostąpił tego honoru) w pożegnalnym meczu Lwa Jaszyna. Później grał jeszcze w barwach kadry w meczach towarzyskich oraz w eliminacjach do mistrzostw świata 1974. Meksykańska reprezentacja, nie zdołała się jednak zakwalifikować na ten mundial. Ogółem w barwach narodowych przez trzynaście lat wystąpił w 81 meczach, w których trzy razy wpisywał się na listę strzelców. Przez wiele lat pozostawał rekordzistą spotkań rozegranych w reprezentacji Meksyku – jego osiągnięcie pobił dopiero Jorge Campos w październiku 1996.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gustavo Peña · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.