Jednym z najlepiej zbadanych stanowisk z tego okresu jest Alikosz położone w północnej części dzisiejszego Chuzestanu i zaliczane do kultury Karim Szahir, którego najstarsze warstwy datuje się na VIII tysiąclecie p.n.e. Początkowo wśród mieszkańców osady dominowało zbieractwo, jednak w połowie VII tysiąclecia p.n.e. przeważało już rolnictwo. Jednocześnie osada zmieniła swój charakter z zamieszkiwanej od jesieni do lata na osadę stałą. W neolicie ceramicznym w Alikosz pojawia się w dużej ilości ceramika z ornamentami geometrycznymi malowanymi ciemną farbą. Inne ważne stanowiska to Sarab i Czogha Safid. Wschodnia część prehistorycznego Wielkiego Iranu była w tym okresie zapóźniona cywilizacyjnie w stosunku do zachodu. W dzisiejszym Turkmenistanie kultury rolnicze rozwijały się już od VII tysiąclecia p.n.e., jednak na terenie dzisiejszego Afganistanu powstały one znacznie później niż w Iranie, zaś w Hindukuszu powstanie pierwszych osad rolniczych datujemy na okres nie wcześniejszy niż IV tysiąclecie p.n.e..