Nieoczekiwanie nic się nie stało. Poisson był zbyt upokorzony, aby wznieść skargę do policji. Miesiąc później Lustig wrócił do Paryża, wybrał kolejnych sześciu handlarzy złomem i próbował sprzedać wieżę jeszcze raz. Tym razem jego ofiary zgłosiły sprawę policji. Wszystko wskazywało na to, że kariera Lustiga i Collinsa zostanie zakończona, jednak udało się uniknąć aresztowania.
Późniejsze lata Ponieważ działalność we Francji stawała się zbyt ryzykowna, Lustig wyemigrował do USA. Niedługo później, w 1926 roku, zaczął kolejne oszustwo, w trakcie którego sprzedawał po 30 000 dolarów maszyny rzekomo produkujące banknoty 100-dolarowe. Lustig przekonał również Ala Capone do zainwestowania 50 000 dolarów w pewien interes. Oszust ukrył otrzymane pieniądze w sejfie i dwa miesiące później zwrócił się do mafioza z informacją, że biznes padł i nie przyniósł żadnych zysków. Al Capone, będąc pod wrażeniem uczciwości Lustiga, podarował mu 1000 dolarów.