XVIII) przekazuje wiadomość, iż lord Evandale, zakochany w zmarłej przed 3500 lat piękności, której mumię zabrał do Anglii, pozostał do końca życia bezżenny, choć oznaczało to wygaśnięcie jego rodu.
Cechy utworu Konstrukcja powieści jako romansu przeniesionego w czasy starożytne, jest tradycyjna i dość typowa dla epoki jej powstania (przypadkowe spotkania, nagłe zauroczenie, miłość do wybranego, od którego dzielą istotne różnice społeczne itp.). Przy sensacyjnej w zamierzeniu fabule powieść charakteryzuje się niezbyt bogatą a nadmiernie rozciągniętą akcją. Najlepszy z całości jest sensacyjnie potraktowany prolog – mimo opisowych wtrętów i nieodzownych dygresji, dostatecznie żywy i dramatyczny, z adekwatnymi dialogami.
Natomiast większość opowieści „zaczerpniętej z papirusu” wypełniona jest nazbyt drobiazgowymi opisami scenerii życia starożytnych Egipcjan, nużącymi swą szczegółowością i rozbijającymi tok powolnie rozwijającej się akcji. Mimo opisowej poetyki zawartej w tych partiach tekstu, sprawiają one przede wszystkim wrażenie erudycyjnego popisu autora, który wręcz przytłacza czytelnika bogactwem swych wiadomości.