Tadeusz podczas zakrętu został z tyłu, zauważywszy, że dwa Spitfire'y atakuje z boku druga para Fw 190 skręcił ostro w prawo oddając krótką serię z karabinów i będąc na wysokości 7000 metrów odskoczył gwałtownie, że stracił przytomność. Odzyskał przytomność na wysokości 5200 metrów w rejonie na północ od Courtai. Pogoń trzech Fw 190 doganiała go kiedy uchylając się starał odzyskać wysokość. Po kilku kręgach oddał długą serię do jednej z maszyn która zaliczona została jako prawdopodobnie zestrzelona. Po 12 minutach walki z pozostałymi dwoma osiągnął pułap 7000 metrów uzyskując przewagę przez uruchomiony drugi stopień sprężarki i mógł bezpiecznie odlecieć do Anglii.
W czerwcu, lipcu i sierpniu pilot wykonał prawie 25 lotów bojowych. 24 czerwca wylecieli do zadania Ramord 102 jako tylne wsparcie operacyjne, gdzie wpadli w zasadzkę goniąc za dwoma Fw 190 jednak szybkie zorientowanie się w sytuacji pozwoliło na ucieczkę zadając stratę. 3 sierpnia 1943 roku odznaczony został Polową Odznaką Pilota, a 9 sierpnia Krzyżem Walecznych. Po wizycie Naczelnego Wodza gen. Sosnkowskiego 9 października 1943 roku dywizjon latał treningowo. W grudniu i styczniem 1944 roku czasowo przebywali w Digby. Wykonywali loty treningowe i cztery alarmowe.