Te metody, głównie postimpresjonistyczne, dotyczyły specyficznego użycia motywu, koloru i linii i związane były z technikami malarskimi następnej generacji artystów jak Paul Gauguin i Vincent van Gogh.
Podczas gdy jedni amerykańscy artyści przyjęli tylko powierzchowne efekty impresjonistyczne, wyłącznie dla sprostania gustom kolekcjonerów, inni podzielali przekonanie impresjonistów francuskich, że współczesne życie powinno być zapisywane w rozedrganym, nowoczesnym stylu. Ich prace, podobnie jak ich francuskich kolegów, wydają się być nie tylko nasycone światłem i kolorem, ale też nacechowane znaczeniem związanym z przedstawianym tematem. Niektórzy twórcy byli pod wrażeniem energii miejskiego życia; Childe Hassam przenosił na płótno nastrój charakterystycznych dzielnic Nowego Jorku i Paryża. Ale większość impresjonistów amerykańskich wybierała jako motyw wieś, do której przenieśli się z miast (oni sami i ich sponsorzy). Powracający z Europy impresjoniści często zakładali kolonie artystyczne, jak Isles of Shoal u wybrzeży New Hampshire (gdzie malował Hassam) czy Southampton na Long Island (gdzie pracował i uczył Chase). Jeszcze inni amerykańscy impresjoniści pracowali samotnie, z dala od ośrodków wiejskich;