W tym samym roku lokomotywa została podczas katastrofy kolejowej na dworcu Harrow and Wealdstone tak poważnie uszkodzona, że jej naprawa okazała się nieopłacalna.
Dużym wyzwaniem dla Staniera była stworzona przez Nigela Gresleya, konstruktora pracującego dla konkurencyjnej LNER, seria parowozów klasy A4, do której należał m.in. rekordzista prędkości wśród lokomotyw parowych –. Efektem wytężonej pracy stała się specjalna lokomotywa dla uważanego za najlepszy pociąg aerodynamiczny linii West Coast Main, Coronation Scot. Od 1937 roku LMS 8P Coronation Class była produkowana w kilku różnych seriach. Po wprowadzeniu do użytku pierwszych dziesięciu sztuk zrezygnowano jednak z osłony aerodynamicznej. Na Wystawę Światową w 1939 roku lokomotywa „Duchess of Hamilton” o numerze 6229 należąca właśnie do serii LMS 8P Coronation została przetransportowana do Nowego Jorku wraz z wagonami. Ze względu na wybuch II wojny światowej pociąg pozostał w USA i powrócił do Wielkiej Brytanii dopiero po zakończeniu działań wojennych. Oddana w 1947 roku do użytku lokomotywa o numerze 6256 jako jedna z ostatnich należących do LMS 8P Coronation Class otrzymała imię “Sir William A. Stanier F.R.S.”. mały|Najbardziej znana konstrukcja Staniera, aerodynamiczna LMS 7P „Coronation Class”, Nr.