6229 „Duchess of Hamilton” w National Railway Museum w Yorku Znacznie ważniejsze niż pojedyncze pociągi pośpieszne była dla LMS modernizacja parku maszynowego służącego do przewozu osób, jak i towarów. LMS posiadała w swoich parowozowniach wiele lokomotyw typu 2'B i 2'C, których cechą była niska wydajność. Jeszcze w latach 20. XX w. LMS kontynuowała przejętą od Midland Rail tzw. „Small engine policy”. Stanier postanowił to zmienić, przez pozyskiwanie nowego taboru. Wraz ze swoim zespołem skonstruował kilka nowych, większych, ujednoliconych serii parowozów, z których najbardziej udaną okazała się LMS 5P5F Class. Znana także pod nazwą „Black Five” seria mogła zostać użyta do ciągnięcia składów towarowych, jak i osobowych. Jeszcze przez wiele lat, po tzw. Transport Act 1947, czyli upaństwowieniu kolei brytyjskich, była chętnie kupowana i używana przez British Rail (BR). Do roku 1951 powstały 842 lokomotywy serii LMS 5P5F, z których ostatnie jeździły aż do końca ery lokomotyw parowych w Wielkiej Brytanii w 1968 roku. Podobnie efektywne były parowozy 1'D z serii F8, z których podczas wojny wywodziły się dwie uproszczone serie 1'D i 1'E służące jako lokomotywy pancerne.